جنبش نرم افزاری و تولیدعلم و آزاداندیشی

بیانیه علمی ومدقانه فرهنگستان به ندای رهبر حکیم درباره علوم انسانی

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 01:11:18 GMT

ضرورت ها و راهبردهاي تحول در علوم انسانی (بیانیه تحلیلی دفترفرهنگستان علوم اسلامی قم)

در ابتدای سال تحصیلی حوزه های علمیه و دانشگاههای سراسر کشور و پیرو فرمایشات مقام معظم رهبری پیرامون علوم انسانی، بیانیه تحلیلی دفتر فرهنگستان علوم اسلامی بدین شرح منتشر شد.به گزارش پایگاه فرهنگستان علوم اسلامی قم و همچنین وب مسئله روش وهمچنین پایگاه اطلاع رسانی رجانیوز، متن کامل این بیانیه با عنوان "ضرورت ها و راهبردهاي تحول در علوم انساني" به شرح زیر است:

بحران هاي جهاني، وقایع اجتماعي سياسي ايران اسلامي و سخنان حکيمانه رهبر معظم انقلاب (مدظله العالي) پيرامون خطرات علوم انساني و اجتماعي غربي، از سويي هشداري جدي نسبت به عواقب نفوذ علوم انساني و اجتماعي غربي در اذهان نخبگان و روشنفکران جامعه اسلامي و از سويي ديگر، نويد بخش دوره‌اي نو و چشم اندازي اميدآفرين در زمينه حرکت جمعي به سمت توليد علم بومي و اسلامي است.دفتر فرهنگستان علوم اسلامي قم که در طي سه دهه گذشته با محوريت انديشه‌هاي متفکر فرزانه استاد حجت الاسلام و المسلمين سيد منيرالدين حسيني(ره) تلاش هايي را در اين زمينه انجام داده است، برخود وظيفه مي‌داند که اشاره‌وار به تحليل فرهنگي اين مسئله مهم بپردازد و راهکارهايي نيز براي پيشبرد موضوع ارائه نمايد.... بقیه متن در ادامه همین مطلب بخوانبد. **همچنین: این مطلب نیزاز موسس فرهنگستان قم خواندنی است: مروری برلزوم وچگونگی فلسفه شدن /**بيانات رهبری در ديدار خبرگان: لزوم دشمن شناسی و بصیرت و عمل نخبگان سیاسی و دینی این را هم حتما بخولانید.

تحلیل سخنان پر در و گرانمایه رهبری:دانشگاه و رسالت افسران جنگ نرم

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:56:18 GMT

«اينها تودهنى خوردند، سيلى خوردند، ولى هنوز نااميد نيستند. من به شما عرض كنم دانشجوهاى عزيز! اينها نااميد نيستند؛ دارند قضايا را دنبال ميكنند؛ به اين زودى هم زمين نمي گذارند. اينها صحنه‏گردانهائى دارند، صحنه‏گردانهائى هم پيدا خواهند كرد...» مقام معظم رهبری(حفظه الله تعالی)

*مقدمه: دیدار دانشجویان که این بار زودتر از همیشه در دهه اول ماه مبارک رمضان با رهبر انقلاب برگزار می شد و نیز دیدار اساتید و فرهیختگان با ایشان فرصتی بود تا کلیدواژه هایی جدید همه نگاه ها و تحلیل ها را به سمت و سوی خود سوق دهد. کلیدواژه هایی حکیمانه که طرحشان با تعمّد، دقت و ظرافت خاصی صورت پذیرفته بود و خبر از مختصات میدان جدیدی می داد که فراروی نخبگان کشور قرار گرفته است و آنان باید نسبت به آن هوشیار و آگاه باشند. رهبر انقلاب مفهومی به نام "جنگ نرم" را مورد توجه قرار دادند و از ضرورت نقش آفرینی "دانشجویان" به عنوان "افسران" و "اساتید" به عنوان "فرماندهان" مقابله با جنگ نرم سخن گفتند. ایشان حتی بین سرباز و افسر تفکیک کردند و فرمودند:«نگفتيم سربازان، چون سرباز فقط منتظر است كه به او بگويند پيش، برود جلو؛ عقب بيا، بيايد عقب. يعنى سرباز هيچگونه از خودش تصميم‏گيرى و اراده ندارد و بايد هر چه فرمانده مي گويد، عمل كند. نگفتيم هم فرماندهانِ طراح قرارگاه‏ها و يگان هاى بزرگ، چون آنها طراحى‏هاى كلان را مي كنند. افسر جوان تو صحنه است؛ هم به دستور عمل ميكند، هم صحنه را درست مى‏بينيد؛ با جسم خود و جان خود صحنه را مى‏آزمايد. لذا اينها افسران جوانند؛ دانشجو نقشش اين است.»

یقین کلید‌واژه های رهبر انقلاب بار معنایی مشخصی دارد و هدفی خاص را نیز دنبال می کند. پیش از این نیز کلیدواژه هایی نظیر خواص و عوام، استعمار فرانو، شبیخون فرهنگی و... از ناحیه ایشان طرح شده بود و سرفصلی جدید را مقابل کسانی که درصدد تبیین شرایط و وظایف روز جامعه هستند، گشوده بود. بقیه متن تحلیل را در ادامه مطلب بخوانبد:

فرماندهان جنگ نرم و جنبش نرم افزاری: استادان/ای کاش چنین باد.

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:43:18 GMT

دریافت نسخه PDF دیدار اساتید دانشگاه/ الزامات پیشرفت،وظیفه اساتید باحجم:184کیلوبایت

پیوندهای مرتبط فهرست شده خبر عکس فیلم صوت نقشه‌راه

8/6/1388

بیانات مهم رهبر فرزانه در دیدار اساتید دانشگاه‌ها

جنبش نرم افزاری،سکولاریسم علمی،رشته های علوم انسانی،جنگ نرم،انقلاب مخملین، تقسيم توان در برنامه‏ريزى رشته‏هاى گوناگون علمى، عدم ملاک پیشرفت بودن تعداد مقالات درآی.اس.آی و...

***نکته بسیار مهم و حیاتی و صحیحی از این سخنرانی که دشمنان و صهیونیست ها زا آن براشفتند: در همين زمينه من اين را عرض بكنم كه طبق آنچه كه به ما گزارش دادند، در بين اين مجموعه‏ى عظيم دانشجوئى كشور كه حدود سه ميليون و نيم مثلاً دانشجوى دولتى و آزاد و پيام نور و بقيه‏ى دانشگاه‏هاى كشور داريم، حدود دو ميليون اينها دانشجويان علوم انسانى‏اند! اين به يك صورت، انسان را نگران ميكند. ما در زمينه‏ى علوم انسانى، كار بومى، تحقيقات اسلامى چقدر داريم؟ كتاب آماده در زمينه‏هاى علوم انسانى مگر چقدر داريم؟ استاد مبرزى كه معتقد به جهان‏بينى اسلامى باشد و بخواهد جامعه‏شناسى يا روانشناسى يا مديريت يا غيره درس بدهد، مگر چقدر داريم، كه اين همه دانشجو براى اين رشته‏ها ميگيريم؟ اين نگران كننده است. بسيارى از مباحث علوم انسانى، مبتنى بر فلسفه‏هائى هستند كه مبنايش ماديگرى است، مبنايش حيوان انگاشتن انسان است، عدم مسئوليت انسان در قبال خداوند متعال است، نداشتن نگاه معنوى به انسان و جهان است. خوب، اين علوم انسانى را ترجمه كنيم، آنچه را كه غربى‏ها گفتند و نوشتند، عيناً ما همان را بياوريم به جوان خودمان تعليم بدهيم، در واقع شكاكيت و ترديد و بى‏اعتقادى به مبانى الهى و اسلامى و ارزشهاى خودمان را در قالبهاى درسى به جوانها منتقل كنيم؛ اين چيز خيلى مطلوبى نيست. اين از جمله‏ى چيزهائى است كه بايستى مورد توجه قرار بگيرد؛ هم در مجموعه‏هاى دولتى مثل وزارت علوم، هم در شوراى عالى انقلاب فرهنگى، هم در هر مركز تصميم‏گيرى كه در اينجا وجود دارد؛ اعم از خود دانشگاه‏ها و بيرون دانشگاه‏ها. به هر حال نكته‏ى بسيار مهمى است. اين حالا راجع به مسائل مربوط به دانشگاه....

***اگر در زمينه‏هاى مسائل اجتماعى، مسائل سياسى، مسائل كشور، آن چيزهائى كه به چشم باز، به بصيرت كافى احتياج دارد، جوان دانشجوى ما، افسر جوان است، شما كه استاد او هستيد، رتبه‏ى بالاترِ افسر جوانيد؛ شما فرمانده‏اى هستيد كه بايد مسائل كلان را ببينيد؛ دشمن را درست شناسائى بكنيد؛ هدفهاى دشمن را كشف بكنيد؛ احياناً به قرارگاه‏هاى دشمن، آنچنانى كه خود او نداند، سر بكشيد و بر اساس او، طراحى كلان بكنيد و در اين طراحى كلان، حركت كنيد. در رتبه‏هاى مختلف، فرماندهانِ بالا اين نقشها را ايفا ميكنند...

متن کامل سخنرانی ایشان را حتما در ادامه مطلب و سایت رهبر حکیم بخوانید.

وظیفه اصلی دانشجویان درجنگ نرم پیش روی انقلاب:کارجدی علمی و تحقیقاتی

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:32:18 GMT

دریافت نسخه PDF دیدار دانشجویان/جنگ نرم،حمایت از دولت،برخوردباتخلفات باحجم:221کیلوبایت

پیوندهای مرتبط فهرست شده عکس فیلم صوت نقشه‌راه

4/6/1388

بیانات بسیار مهم رهبر فرزانه در دیدار دانشجویان و نخبگان علمی

از همین سخنرانی:دستگاه استكبار فقط ايالات متحده‏ى آمريكا نيست، يا فلان رئيس جمهور و فلان دولت آمريكا يا فلان كشور اروپائى نيست؛ دستگاه استكبار يك شبكه‏ى عظيم‏ترى است كه شامل اينهاست؛ شبكه‏ى صهيونيستى هست، شبكه‏ى تجار اساسىِ بين‏المللى هست، مراكز پولىِ عظيم دنيا هست؛ اينها هستند كه مسائل سياسى دنيا را دارند طراحى ميكنند؛ دولتها را اينها مى‏آورند، اينها ميبرند. اين مجموعه كه تويش دولت ايالات متحده هست، دولتهاى اروپائى هستند، خيلى از اين نفتخوارهاى ثروتمند منطقه‏ى خودمان هستند، با يك چنين قدرتِ رو به رشدِ رو به اعتلاى در حال قدكشى بشدت مخالفند؛ بنابراين هرچه بتوانند، در مقابله‏ى او كار ميكنند. توى اين سى سال هم بيكار نماندند، هرچه بگذرد هم باز بيكار نميمانند؛ مگر آن وقتى كه شماها همت كنيد؛ شما جوانها كشور را از لحاظ علمى، از لحاظ اقتصادى، از لحاظ امنيتى به نقطه‏اى برسانيد كه امكان آسيب پذيرى‏اش نزديك به صفر باشد؛ آن وقت كنار ميكشند و توطئه‏ها تمام خواهد شد. اينى كه من توى اين چند سال به دانشگاه‏ها مرتب راجع به مسائل علم و تحقيق و پژوهش و نوآورى و جنبش نرم‏افزارى و ارتباط صنعت و دانشگاه و اينها اين همه تأكيد كردم، براى خاطر اين است كه يك ركن امنيت بلندمدت كشور و ملتتان علم است.

متن کامل این سخنرانی مهم را حتما در ادامه همین مطلب ببینید:

امیدواستقامت وبهانه نیاوردن وحرکت در راه خدا: تکلیف هنرمندان ازدید رهبر فرزانه

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:20:18 GMT

پیوندهای مرتبط عکس فیلم صوت

24/6/1388

*این سخنان هم خواندنی است:دریافت نسخهPDFدیدار شعرا/جنگ نرم،شعر انقلاب، وظایف شعرا باحجم:101کیلوبایت

بیانات رهبر حکیم و زمان شناس انقلاب در دیدار فعالان عرصه هنر دفاع مقدس

بسم‏اللَّه‌‏الرّحمن‏الرّحيم‏

بسيار جلسه شيرين و جذابى است براى من و پرمعنا. همه كسانى كه درباره‏ى دفاع مقدس كار ادبى يا هنرى كردند، قطعاً در اينجا جمع نيستند، اما در جمع موجود شما برادران و خواهران عزيز، تنوع چشم‏نوازى انسان مشاهده ميكند؛ هم از لحاظ تكثر هنرها و رشته‏‌ها و بخشهاى مختلف، هم از لحاظ تنوع ديدگاه‏هاى گوناگون اجتماعى و سياسى و هنرى و مديريتى و غيره. نشد همه‏ى كسانى كه مايل بودند مطالبى را بيان كنند، مطالب خودشان را بيان كنند و اين ناشى از كمبود وقت است. متأسفانه ما از ساعت پنج در اينجا هستيم و دو ساعت و سه ساعت براى شنيدن و گفتن اين همه حرفى كه در دلها هست و در ذهنها هست، كفاف نميدهد، ولى همين مقدار هم براى من مغتنم بود. البته اين نظراتى كه دوستان بيان كردند، نظرات كارسازى است در بخشهاى مختلف و من يادداشت كردم. ان‏شاءاللَّه بايستى تفاصيل اين بحثها هم استخراج بشود. نبايد تصور كرد كه آنچه ميگوئيم، بيان مي كنيم، انتقاد مي كنيم، پيشنهاد مي دهيم، اين تأثيرى نمى‏بخشد و جائى مورد توجه و مورد عمل قرار نمي گيرد؛ اينجور نيست. تا حالا هم ما در زمينه‏ى ادبيات دفاع مقدس، هم هنر دفاع مقدس پيشرفت داشتيم؛ بنده هم دارم صحنه را مى‏بينم. اينى كه ما بگوئيم ما عقب‏رفت داشتيم، عقب‏گرد داشتيم، ريزشمان بيشتر از رويش بوده، نه، اينها را من قبول ندارم؛ ما پيشرفت داشتيم، تكامل داشتيم؛ ممكن است آنچه كه بوده، از انتظار ما كمتر بوده؛ اين خوب است. اينكه ما انتظار بيشترى داشته باشيم از آنچه كه اتفاق افتاده، از واقعيت راضى نباشيم و به واقعيتها قانع نباشيم، اين خيلى چيز خوبى است، ليكن اينكه تصور كنيم اين همه تلاش كه شده در طول اين سالها، پا زديم و جلو نرفتيم، اين درست نيست. نخير، درست پيش رفتيم، جلو رفتيم، كار انجام گرفته؛ در بخشهاى مختلف همين جور است. خوب، حالا اين مقوله‏ى مهمى نيست كه درباره‏اش زياد بحث كنيم؛ در اين باره حرف زياد هست.

من آنچه كه يادداشت كردم اينجا بگويم- در اين وقت كوتاه ديگر مجال نمي شود همه‏آنچه را كه در ذهن بوده، عرض بكنيم - همين قدر است كه ميخواهم بگويم كار هنرى در زمينه‏ى دفاع مقدس يكى از برترين كارهاى هنرى است. آن كسانى كه در اين رشته كار كردند، در اين صراط حضور داشتند، آن را پيش ببرند و اين رشته را مغتنم بشمرند. هشت سال دفاع مقدس ما صرفاً يك امتداد زمانى و فقط يك برهه‏ى زمانى نيست؛ گنجينه‏ى عظيمى است كه تا مدتهاى طولانى ملت ما ميتواند از آن استفاده كند، آن را استخراج كند و مصرف كند و سرمايه‏گذارى كند. حادثه‏ى عظيم اين هشت سال، مجموعه‏اى است از صفات والا، فرهنگهاى پسنديده و برگزيده و ممتاز، عقايد و معارف والائى كه ملت ما در طول تاريخ ارث برده يا استعدادش را در خودش حفظ كرده بوده، كه با انقلاب اسلامى اين استعدادها بروز كرد. يك گنجينه‏اى از همه‏ى اينهاست. شما كه دفاع مقدس را روايت مي كنيد، بخصوص آنهائى كه روايت هنرى مي كنند، در واقع آئينه‏اى هستيد در مقابل يك مظهر جمال و جلال، كه او را منعكس مي كنيد. آنچه كه در دوران آن هشت سال از بروز خصلتهاى والا و پسنديده‏ى انسانى، از شجاعت، از ايثار، از اخلاص، از صدق و صفا، از بروز تدبيرهائى كه از يك جوان چنين تدابيرى انتظار نمي رفت - اين برجستگيهائى كه در دوره‏ى هشت سال دفاع مقدس به وجود آمد - اتفاق افتاد، با هزينه‏هاى زيادى هم همراه بود. چقدر جان عزيز فدا شد، چقدر ثروت مال و ثروت وقت مصرف شد. شما امروز آنها را در واقع با كار هنرى خودتان بازآفرينى مي كنيد. همان تأثيراتى را كه آن حادثه ميتوانست در يك نسل، در يك جامعه باقى بگذارد، شما با اين نوشته‏ى خودتان، با اين فيلم خودتان، با اين كار هنرى خودتان كه بازآفرينى آن حادثه است، در مخاطب خودتان ايجاد مي كنيد. اين خيلى كار بزرگى است، خيلى كار مهمى است؛ شما براى آن تابلوى پرشكوه و پر از ريزه‏كارى و ظرافت و زيبائى آئينه ميشويد. خود اين كار فرهنگى و كار هنرى شما كه روايت آن جهاد مقدس هست، جهاد است؛ زيرا سعى بر اين بوده كه آن مفاهيم والا به دست فراموشى سپرده بشود؛ براى اين تلاش شده، كار شده. آن عزتى، اعتماد به نفسى، احساس اقتدارى كه از ناحيه‏ى معنويت رزمندگان ما و جامعه‏ى اسلامى ما احساس شد و توانست آن حادثه‏ى عجيب و شگفت‏انگيز - يعنى پيروزى در دفاع مقدس و شكست نخوردن در مقابل تهاجم اين همه دشمن - را رقم بزند، آن خصوصيات، آن خصلتها، براى ملت ما، براى كشور ما، يكى از بزرگترين نيازهاست. اينها را بايستى نگه داريم و در مقابله‏ى با تلاشى كه مي شود براى به فراموشى سپردن آنها، مقاومت كنيم. كار شما روايت دفاع مقدس و همين مجاهدت بزرگ است.

يك نكته‏اى كه در باب روايت دفاع مقدس و كار هنرىِ براى آن مدت، بايد مورد توجه باشد، اين است كه اين ميدان يك ميدان بسيار وسيعى است و واقعاً هنوز بسيارى از بخشهاى آن كشف نشده است. نه اينكه انسان يا ذهنها نتواند آن را به دست بياورد و بفهمد و بشناسد، نه، منعكس نشده. نبايد تصور كرد كه مضامين دفاع مقدس، مضامين تكرارى است. خيلى از مفاهيم و مضامين در مجموعه‏ى اين تلاش هشت ساله وجود داشته كه هنوز درباره‏ى آنها كار نشده، فكر نشده. يك فهرست طولانى پيش من هست كه يك وقتى اينجا با دوستان سينماگر صحبت ميكرديم، مواردى‏اش را ذكر كردم. در اين بخشها فكر كردن و جستجو كردن، هنرمند را ميرساند به مضامين بكر و گويائى كه ميتواند اثر هنرى توليد كند. بالاخره آنچه كه در جمع‏بندى دفاع مقدس، انسان ميتواند بگويد، اين است كه اين هشت سال، مظهرى از برترين صفاتى است كه يك جامعه ميتواند به آنها ببالد و از جوانان خودش انتظار داشته باشد. يعنى دفاع مقدس مظهر حماسه است، مظهر معنويت و ديندارى است، مظهر آرمان‏خواهى است، مظهر ايثار و از خودگذشتگى است، مظهر ايستادگى و پايدارى و مقاومت است، مظهر تدبير و حكمت است.

جنگ، كار پيچيده‏اى است. مديريت جنگ و فرماندهى جنگ، كار بسيار سنگين و پيچيده‏اى است. اين كار را جوانهاى نورس ما در بسيارى از بخشها انجام ميدادند. اين تدبير، اين حكمت، چيز بسيار شگفت‏آورى است؛ مظهر شكوفائى استعدادها و ظرفيتهاست. چقدر جوانهاى كم‏سال رفتند در جبهه و توانستند در آنجا كارهاى بزرگ از خودشان نشان بدهند. بعضى شهيد شدند، بعضى هم جزو سرمايه‏هاى انقلاب بودند، بعدها كشور از اينها استفاده كرد. حقيقتاً اين جورى بود كه سپاه پاسداران يكى از مراكز صدور نيرو به همه جاى كشور شده در طول اين بيست و هفت هشت سال؛ به خاطر اينكه جنگ توانست از يك مجموعه‏ى جوان، مجموعه‏اى از عناصر كارآمد و بااستعداد درست كند و تحويل بدهد؛ چون استعدادها در اينها شكوفا شد. جنگ مظهر اين ارزشهاست. اينها چيزهائى نيست كه هيچ ملتى از اينها خود را بى‏نياز بداند. بنابراين راوی جنگ، در واقع دارد يك چنين ارزشهائى را روايت ميكند؛ حكايت يك چنين خصال پسنديده و اوجهائى را دارد به مستمعين خودش نشان ميدهد. حالا كارهاى زيادى در اين زمينه‏‌ها شده.

من توصيه ميكنم اولاً مسئولين هنرى، مسئولين بخشهاى گوناگون ادبيات، به نظراتى كه دوستان در اينجا دادند و نظراتى كه در اين زمينه‏ها داده ميشود، توجه كنند. البته بعضى از كارها هم شده كه اين دوستانى كه اظهارنظر ميكنند، ممكن است از آنها اطلاعى نداشته باشند؛ كارهاى خوبى هم دارد صورت ميگيرد.

اينكه تصور بشود كه هنر دفاع مقدس در جامعه‏ى ما مخاطب ندارد، طالب ندارد، اين هم خطاى بزرگى است، از اشتباهات فاحش است؛ اگر كسى اين را خيال كند. تحقيقاً پرمشترى‏ترين آثار هنرى بعد از انقلاب در زمينه‏هاى مختلف، آن آثار هنرى است كه مربوط به دفاع مقدس بود؛ چه در زمينه‏ى فيلم و سينما، چه در زمينه‏ى كتاب، خاطره، داستان. همين چند تا كتابى كه در واقع تيراژهايشان بى‏سابقه است - در كشور ما چنين تيراژهائى وجود نداشته كه در ظرف دو سال، صد بار كتابى چاپ بشود. اينكه به من گزارش دادند، كتابى است در باب دفاع مقدس، همين كتاب «خاكهاى نرم كوشك» يا كتاب «دا» كه در كمتر از دو سال، شنيدم بيش از هفتاد بار به چاپ رسيده! ما هيچگونه كتابى از كتابهاى گوناگون را با اين تيراژها نداريم - مخصوص كتابهاى مربوط به دفاع مقدس است. در زمينه‏ى فيلم هم همين جور است؛ پرفروش‏ترين فيلمها و پرجاذبه‏ترين و پرمشترى‏ترين فيلم ها، فيلم هائى است كه مربوط به دفاع مقدس است. از فيلم «آژانس شيشه‏اى» و «ليلى با من است»، تا اين فيلم اخيرِ «اخراجى‏ها»ى آقاى ده‏نمكى، اينها بيشترين مشترى‏ها، بيشترين فروشها را داشته كه درباره‏ى دفاع مقدس است. اين جور نيست كه مشترى نداشته باشد، طالب نداشته باشد. البته بعضى از كارها هست، مشترى پيدا نمي كند؛ اين اشكال در مضمون و محتوا نيست، اشكال در ساخت است، در قالب است، در كيفيت است، در مايه‏هاى كمِ هنرى است كه به خرج داده ميشود و در يك اثر به كار ميرود و طبعاً طالب پيدا نمي كند. بنابراين در اين زمينه هرچه بتوان كار كرد، هرچه بتوان سرمايه‏گذارى مالى و مديريتى و وقتى و اينها كرد، جا دارد؛ و سفارش ما اين است. دوستان هنرمند هم با شوق و اميد، اين كار را دنبال كنند. البته اين كار افراد پابه‏ركاب و آماده و مسئوليت‏شناس لازم دارد؛ يعنى كسانى كه حقيقتاً احساس مسئوليت كنند و حالت تنبلى و خواب‏آلودگى و اينها در انسان نباشد. يك چنين عناصرى ميتوانند خوب در اين عرصه و در اين ميدان نقش ايفاء كنند.

يكى از نقصهاى كار ما هم البته اين است كه ما آثارمان امكان انعكاس بين‏المللى، كمتر پيدا كرد. البته دلائلى دارد؛ اين جشنواره‏هاى بين‏المللى، كارهائى را كه حقيقتاً راوى خوب و درستى از دفاع مقدس يا از انقلاب يا از ارزشهاى نظام جمهورى اسلامى باشد، مطلقاً به خود راه نميدهند و دوست ندارند؛ مگر وقتى مجبور باشند يك چيزى را در مجموعه‏ى كار خودشان راه بدهند. سياست جشنواره‏هاى بين‏المللى، سياست برخلاف و برعكس اين است؛ اما بالاخره مستمع به اين جشنواره‏ها اختصاص ندارد و ميتوان مستمعينى، طالبانى، خوانندگانى براى كتابها، بينندگانى براى فيلمهاى دفاع مقدس پيدا كرد؛ در صورتى كه براى كار و اثر ترجمه‏ى درست و خوبى انجام بگيرد كه به نظر من يكى از عرصه‏هاى كار اين است. اميدواريم كه خداوند متعال به شماها توفيق بدهد، بتوانيد در اين زمينه‏ى كار دفاع مقدس هر چه تلاش ممكن است، انجام بدهيد. هم مسئولين تلاش كنند، هم هنرمندان تلاش كنند، هم در بخشهاى تحقيقاتى - كه خيلى مهم است. خوشبختانه تحقيقات خوبى هم دارد در بعضى از مراكز انجام ميگيرد - هم در آن بخشهائى كه اسناد را در اختيار دارند؛ نگهدارى اسناد، پردازش اسناد، تدوين اسناد؛ اينها خيلى مهم است؛ اينها نبايستى بگذارند از دست برود؛ در اختيار محققين قرار بگيرد و ان‏شاءاللَّه ادبيات دفاع مقدس از تحقيق استفاده كند؛ هنر دفاع مقدس هم از ادبيات و تحقيق حداكثر استفاده را ان‏شاءاللَّه بكند. خداوند ان‏شاءاللَّه به همه‏ى شماها توفيق بدهد.
والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته/ منبع: سایت رسمی رهبر معظم انقلاب

تقدیم به مرزداران عقیده وشرف اسلامی وحافظان کشور ازنبرد سایبر وانقلاب مخملین

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:10:39 GMT

سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، نهادي بينظیر در جهان

شکلگیری. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، احزابِ چپ اصرار زيادي داشتند كه ارتش جمهوري اسلامي منحل شده و ارتش خلقي تاسيس شود كه با مخالفت امام خميني^ره مواجه شدند. هرچند اين گروهها كه خودشان هم مسلح بودند تمام تلاش خود را بكار بستند ولي بعلت عدم نفوذ در بدنه جامعه كه اغلب متدين و پيرو مرجع تقليد خود بودند، اين احزاب موفق نشدند ارتش دلخواه خود را شكل دهند. امام خميني^رهكه در قدم دومِ انقلاب خود، در حال نهادسازي و قانونمند كردن نظام بود يك قدم پيشتر گذاشت و در ارديبهشت 58، دستور ايجاد نهادي با عنوان سپاه پاسداران انقلاب اسلامي را صادر كرد. اين نهاد در واقع تركيبي از چهار سازمان نظامي غير رسمي بود: 1- گارد ملي كه اغلب اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان ايراني در آمريكا و كانادا بوده و غالبا به مهندس بازرگان منتسب بودند. 2- زندانيان سياسي رژيم گذشته كه در پادگان جمشيديه مستقر بوده و معمولا به آقاي موسوي اردبيلي منتسب ميشدند. (جواد منصوري، ابوشريف، دوزدوزاني، حاج محمدزاده) 3- سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي كه قبل از انقلاب پايهريزي شده بود و سابقه تشكيلاتي و نظامي بيشتري داشت. 4- آخرين گروه با عنوان ساپا تحت نظر شهيد محمد منتظري قرار داشت. اين گروه عمدتا از عناصر مبارزي كه در لبنان آموزش چريكي ديده بودند، تشكيل مي شد( محمد بروجردي، محسن رضايي، ذوالقدر، الويري و رحيم صفوي)

تنوع ديدگاههاي اين گروهها بخصوص با گروه اول كه در ساختمان سابق ساواك مستقر بود، باعث شد بعضي افراد از اين نهاد خارج شده و حيات سياسي ديگري براي خود رقم بزنند. بهرحال اين سازمانها بعد از ادغام و تشكيل سپاه، با تدبير امام خميني از دولت جدا شده و تحت نظر شوراي انقلاب قرار گرفت. فلسفه تشكيل چنين نهادي در آن زمان ناكارمدي سازمانهاي موجود در مقابله با تهديدهاي بسيار متنوع عليه انقلاب اسلامي بود. نكته حائز اهميت در شكلگيري سپاه، اصرار معمار انقلاب بر فرهنگي و معنوي بودن پاسداران انقلاب اسلامي بود كه امروزه مزاياي اين جنبهي فرهنگي بيشتر به چشم ميخورد.

تثبیت انقلاب. در ادامه گزيدهاي از تلاشهاي اوليهي سپاه در مسير تثبيت انقلاب اسلامي آمده است: 1- برخورد با بقاياي رژيم شاه در روزهاي اول پس از پيروزي انقلاب، 2- مقابله با گروهكهاي براندازي مانند فرقان 3- خنثي سازي كودتاي نوژه. 4- انهدام سازمان منافقين در داخل كشور. 5- انهدام گروهكهاي تروريستي چپ در بحرانهاي آمل و گنبد. اين موفقيت امنيتي به قدري چشمگير بود كه يكي از بقاياي احزاب چپ اذعان كرد؛ كاري كه سازمانها امنيتي رژيم گذشته طي 40 سال نتوانستند انجام دهند سپاه در كمتر از 2 سال انجام داد. 6- برقراري امنيت در شمال غرب كشور در مقابله با گروهكهاي دموكرات و كومله در شهرهاي سردشت، مهاباد، سنندج و غیره 7- برقراري امنيت در جنوب شرق كشور (سيستان و بلوچستان). 8- حفاظت از شخصيت ها، اماكن حياتي و پرواز هواپيماها.

جنگ ایران و جهان. بعد از تثبيت انقلاب، مهمترين يادگار سپاه، پيروزي در 8سال دفاع مقدس بود، تنها واقعهي نظامي ايران طي دويست سال اخير كه حتي يك وجب از خاك ايران از دست نرفت. در اين جنگ بزرگ كه اسيران گرفته شده از دشمن از 13 مليت محتلف بودند و نزدیک به شصت كشور دنيا كمك مالي و نظامي به دشمن ايران ميكردند ثابت شد كه پاسداران انقلاب اسلامي چون كوه استوار هستند.

نابسامانیهای بعد از جنگ. سپاه که طی 8سال دفاع مقدس، کارکنانش هیچ تکلیفی بجز دفاع از خاک کشور متصور نبودند، بعد از پایان جنگ احساس کرد با مشکلات عمدهای دست به گریبان است. ابتدا بعضی تلاش میکردند که سپاه را در ارتش ادغام کنند که با مخالف مقام معظم رهبری مواجه شدند. بعد از عبور از بحرانِ اصل موجودیت، مسایل معیشت کارکنانش که ده سال از دنیا بریده بودند، سپاه را رنج میداد. عدم سازماندهی متناسب با زمان صلح، ضعف و نقص قوانین و مقررات، مشکلات سیاسی- فرهنگی داخلی کشور بعد از فقدان معمار کبیر انقلاب و تداوم تهدیدات خارجی از مسایل عمدهای بود که هرکدامش برای اضمحلال یک سازمان کافی است. ولی سپاه از همهی این بحرانها به سلامت بیرون آمد.

سازندگی؛ جبهه جدید ایثار. بعد از جنگ 8سالهي دنيا عليه ايران، انقلاب اسلامي احتياج به بازسازي گستردهاي داشت. در واقع اين سازمان منعطف بنا به استراتژي نظام پا در عرصه سازندگي گذاشت. البته اغلب اين همكاريها با دولت يا در نقاط محرومي بود كه كسي حاضر نبود در آنجا فعاليت كند و يا بعلت تحريمهاي غرب امكان انجام پروژهها توسط مجريان خصوصي نبود. سپاه در این فعالیتهای سازندگی اهداف مختلفی را دنبال میکرد؛ مثلا الگو سازی در مسیر سازندگی، رسیدگی به مناطق محروم و ابتکار در مقابل تحریمهای غرب از این دست اهداف بودند که همگی در جهت ماموریت ذاتی سپاه در مسیر پاسداری از انقلاب بوده که نتایج چشمگیری مانند سد کرخه بزرگترین سد خاکی جهان و صدها پروژهی بزرگ و کوچک دیگر داشت.

دستگاههای تراش. هرچند راهبرد سپاه مبتنی بر توان نیروی انسانی است ولی این نهاد انقلابی که در دوران جنگ بواسطه تحریمها مجبور به ارتقاء توان تولید تسلیحات شده بود امروزه با رسیدن به مرزهای دانش تسلیحاتی موجب عزت انقلاب اسلامی در جهان شده است. مثلا در بحبوحه جنگ بعضی کشورها به ایران بیسیم میفرختند و همزمان به عراق رمزیاب آن بیسیم را میفروختند! لذا پاسدران انقلاب به این باور رسیدند که کوچکترین وابستگی به غرب در این زمینه خسارات بزرگی را به دنبال خواهد داشت. کشوری که روزگاری مشاوران نظامی امریکا برایش تصمیم میگرفتند و همه چیز را باید از کارخانههای آنها میخریدند، در زمان کمبود ارز و تسلیحات و در اوج جنگ، سههزار دستگاه تراش وارد کشور کرده و بین صنعتکاران تقسیم کرد و اعلام کرد هرکس هزار پوکه خمپاره بسازد، صاحب دستگاه تراش میشود و با این ابتکار صنایع سپاه شکل گرفت. سال 64 سپاه برای عملیات احتیاج به 1.5میلیارد دلار جهت خرید موشک تاو داشت در حالی که کل ارز کشور 8 میلیارد دلار بود لذا تصمیم به ساخت این موشک گرفت. وقتی اولین موشک آزمایشی تاو در بیابانهای سمنان بالای سر پرتابکننده منفجر شد کسی نمیتوانست پیشبینی کند روزگاری همین مردانِ با اراده، قدرت اول ساخت موشک در منطقه خواهند شد.

منافقین، شنود، جنگ روانی، رسوایی. در دوران اصلاحات، منافقین داخلی در جهت فتح سنگر به سنگر نهادهای انقلابی، بعد از زمینگیر کردن وزارت اطلاعات به دنبال ضربه زدن به سپاه بودند و در اوج تهدیدات امریکا پروژههای مختلفی را علیه سپاه کلید زدند. اصلاح طلبان که ابزار قدرت را هم در اختیار داشتند هر هفته با حضور خسرو تهرانی، محسن آرمین، امینزاده و چند تن دیگر در شهرک محلاتی سپاه جلسه برگزار میکردند تا پروژهی جدیدی را علیه سپاه آغاز کنند آنها به واسطه در اختیار داشتن سازمانهای امنیتی دائم مکالمات سپاه و بسیج را شنود کرده بر اساس آن برنامهریزی میکردند. از تحریف سخنان فرمانده سپاه گرفته تا اتهام ترور حجاریان همگی از همین مرکز فرماندهی میشدند. البته نقش سعید حجاریان که دورهی آموزش جنگ روانی را خارج از کشور طی کرده بود، نیز نباید فراموش شود. مطبوعات دوم خردادی از هیچ تهمتی علیه سپاه دریغ نمیکردند و این چالشها در حالی سپاه را آزار میداد که این نهاد موظف بود طبق ماموریتش از انقلاب و دستاوردهایش نیز دفاع کند. اما نهایتا این پاسداران انقلاب اسلامی بودند که توانستند باعث رسوایی منافقین داخلی شوند. مخصوصا از سال 82 روشنگریهای زیادی برای مردم انجام شد تا نفاق بعضی اصلاح طلبان آشکار شد و مردم از آنها روی برگرداندند.

دیوانهترین رییسجمهور تاریخ امریکا هم ترسید! عربدهکشان کاخ سفید در اوج اقتدار نظامی، خود را در مقابل هیچ نهادی در دنیا پاسخگو نمیدیدند و بدون هیچ منطقی تنها برای غارت منابع به عراق حمله کرده و افغانستان را نیز اشغال کردند. علیرغم اینکه امریکاییها بارها اعلام نمودند دشمن اصلی آنها ایران است ولی نتوانستند به ایران حمله کنند که به اذعان کارشناسان خودشان مهمترین عامل بازدارنده، توان سپاه در طراحی جنگ نامتقارن بود. چه آنکه در تمام شبیهسازیهای آنها یک ناو 500میلیون دلاری توان مقابله با 48 قایق تندروی 50هزار دلاری را نداشت چرا که این قایقها با حمل موشکهای کروز از 48 زاویه مختلف در بازه زمانی بسیار محدود خود را به ناو میرسانند. درحالی که میانگین عمق خلیج فارس بسیار کم بوده و منطقه قابل کشتیرانی در تنگه هرمز تنها سه کیلومتر عرض دارد، غرق شدن کشتی منجر به بسته شدن گلوی انرژی جهان برای 4 الی 6 ماه خواهد شد، البته در صورتی که بدون هیچ مزاحمتی بتوانند لاشه کشتی را از آن منطقه خارج کنند! لذا در مقابل این راهبرد سپاه حتی دیوانهترین رییس جمهور تاریخ امریکا هم جرات حمله به ایران را پیدا نکرد.

بینظیرترین و منعطفترین نهاد در جهان. سالهای اخیر در پی توانمند شدن پیمانکاران داخلی و بعد از تغییر فرمانده سپاه، این نهاد انقلابی راهبردش را از سازندگی، کمی به سمت فعالیتهای فرهنگی و علمی متمایل کرده است تا در این جبهه نیز مسیر را برای انقلاب اسلامی باز کند. تقویت مراکز تحقیقاتی، ارتباط مداوم بین صنایع و مراکز علمی کشور، توجه به ادامه تحصیل کارکنان، یگانهای مختلف سایبری و اینترنتی، حضور رسانهای و مطبوعاتی و برنامههای فرهنگی میانمدت و بلند مدت دیگر از رویکردهای جدید سپاه است تا برای همه ثابت شود که تدبیر امام خمینی منجر به تشکیل منعطفترین سازمان جهان شده است.

پینوشت: اطلاعات كامل عملیات شبیهسازی پنتاگون که خروجی آن شکست قطعی ناوهای امریکا در جنگ مقابل قایقهای تندرو سپاه است را ميتوانيد اینجا از قول نیویورک تایمز بخوانند. مشخصات و محدوديتهاي تنگه هرمز را هم اينجا ببينيد.

منبع : وبلاگ نسل خمینی : http://iranpolitics.blogfa.com/post-254.aspx

الهامات فجورزده سروش وسه دهه غفلت در علوم انساني

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:07:50 GMT

در يكي از سال هاي ابتداي دهه 60، در ايامي كه عضو ثابت تحريريه روزنامه كيهان بودم و سرويس يا صفحه مقالات روزنامه را دبيري مي كردم، يادداشتي نوشتم با عنوان: "در اسلام علوم پايه الهيات است نه علوم تجربي و رياضي"؛ مطلب به سبك و سياق آن سال ها حروف‌چيني شد و نهايتاً در صفحه مقالات كيهان چاپ شد. چون صفحات لايي روزنامه از شب قبل چاپ مي شد، اول صبح كه به روزنامه رفتم از طرف شوراي سردبيري كه اعضاي آن بعد ها حلقه كيان را تشكيل دادند، احضار شدم. جلسه اي تشكيل شد كه بيشتر به جلسه بازجويي شباهت داشت تا نشستي براي مباحث علمي و ژورناليستي و يا مباحثات طلبگي! يكي از اعضاي شورا بي مقدمه به من گفت شما بگو ببينيم مشكلت با دكتر سروش چيست؟

گفتم متوجه نمي شوم چرا چنين سوالي از بنده مي كنيد. صفحه مقالات كه در صدر آن يادداشت مورد اشاره در بالا چاپ شده بود را نشانم داد. فوري افتاد. دستش را خواندم و متوجه شدم احضار اين الاحقر از كجا آب مي خورد.

گفتم اين مطلب چه ربطي دارد به مشكل بنده با دكتر سروش؟

گفت شما خوب مي داني كه اين گونه افكار برگرفته است از تفكرات دكتر احمد فرديد و اين را هم ما مي دانيم كه فرديد يكي از مخالفان جدي انديشه دكتر سروش است.

گفتم از آن جا كه موضوع يادداشت يك بحث علمي و كلامي است، بفرماييد ايراد مطلبم در كجاست اعم از اين كه مخالف و يا موافق با تفكر آقايان سروش و فرديد باشد...

از آن روز تقريباً از نوشتن منع شدم. كج دار و مريز مطالبي مي نوشتم. گذشت تا اين كه زد و چند ماه بعد از آن واقعه به بهانه سالروز شهادت شيخ شهيد آیت‌الله شیخ فضل الله نوري مطلبي را نوشتم كه از زير دست آن ها در رفت و در يكي از صفحات لايي كيهان درج شد. آن ها هم كوتاهي نكردند و قاطعانه تمام صفحات لايي را دادند خمير كردند و اين گونه از انتشار آن جلوگيري كردند. در آن يادداشت به موضوع منور الفكري در ايران پرداخته، سرنخ آن را از انديشه كساني چون آخوندزاده و ملكم خان گرفته تا رسيده بودم به زمانه خودمان و خلاصه نقد افكاري كه سروش در ستاد انقلاب فرهنگي اشاعه داده بود...

و اما مقصود از آوردن اين مقدمه از خود گفتن نيست. خواستم با ياد آوري آن ايام، ذهن خواننده يادداشت را به سابقه فعاليت فرهنگي جريان سروش"ايسم" حد اقل در بعد از انقلاب متوجه سازم.

خواستم بگويم اين كه سروش در سياهه!اي از 20 سال تلاش فرهنگي (البته مذبوحانه) خود و همفكرانش سخن گفته و آن طور كه شنيدم، كودكانه اظهار خوشحالي كرده كه آن همه، امروز به بار نسشته است، از اين جهت كه اقراري است بر فعاليت اين جريان از سال هاي ابتداي دهه 60، حرف درستي است. تلاشي كه به صورت نهان‌روشانه و در حقيقت منافقانه آغاز شد. به‌طوري كه از نگاه مردم پنهان ماند اما از نگاه ژرف بين شخصيتي چون دكتر فرديد كه بنا به نقلي شهيد مطهري ايشان را يكي از كفرشناسان خوانده بودند، نمي توانست مخفي بماند.

خاطرم هست در يكي از جلسات كه خدمت مرحوم دكتر فرديد بودم، ايشان صراحتا مي گفتند من در لايه هاي زيرين كتاب "نهاد نا آرام جهان" نوشته دكتر سروش رگه هايي از غربزدگي مضاعف و اباحي گري مي بينم كه اگر جلو اشاعه اين گونه مضلات در افهام ومزلات در اقدام گرفته نشود، سر از جامعه باز مورد پسند كارل پوپر يهودي در خواهد آورد. مي گفتند نيات مكتوم امروز سروش اگر افشا نشود، هرروز بيش از پيش بروز كرده و كار را به جايي خواهد رساند كه تمام كتب دانشگاهي ما از اين گونه بد آموزي ها پر شود.

استاد فرديد مي گفتند در 22 بهمن 57 مظهر اسم اعظم الله حضرت مهدي "عج" براي يك لحظه پرده را كنار كشيدند و با نظره اي كلمح البصر طرحي نو در انداختند و اين تحول بزرگ را در ايران صورت دادند. ايشان مي گفتند اين گونه اقدامات مسموم در قلمرو فرهنگي ما و انقلاب اسلامي امان را در حجاب مي برد و از مرئاي آن عاليجناب دور مي سازد!

فرديد ژان پل سارتر را دجال مي دانست و معتقد بود امثال سروش نوكر نوكر اين دجال هستند كه با فلسفه درايي هاي خود زمينه ساز انانيت و ميدان دادن به نفس اماره بالسوء مي شوند. دكتر فرديد مي گفت افكار سروش، سر از آزادي كفورانه اي در خواهد آورد كه انسان را خود محور نموده و تمناي آزادي از خدا را در نهاد او مي نشاند، حال آن كه آزادي مورد نظر اسلام، آزادي شكورانه اي است كه در عبوديت حضرت حق متجلي مي شود و انسان را از تمام تعلقات نفس اماره مي رهاند.

من از آن روز كه در بند توام آزادم
پادشاهم كه به دست تو اسير افتادم

دكتر فرديد انديشه سروش را بر گرفته از غربزدگي مضاعفي مي دانست كه ميوه تلخ شجره خبيث 400 سال تاريخ جديد غرب است. علوم انساني و جامعه شناسي غرب را بر گرفته از الهامات فجور زده كساني چون گورويچ و اسپينوزا مي دانست و اعتقاد راسخ داشت سروش جلو دار اشاعه اين انديشه ابليسانه در دانشگاه هاي جمهوري اسلامي است...

افسوس كه در آن سال ها اين سخنان گوش شنوايي نداشت و كسي باورش نمي شد آن كه ساعت ها برنامه رسانه ملي را در اختيار گرفته و زير نقاب مثنوي معنوي خود را مخفي كرده، پيگير چه اهدافي است؟

مراد راقم اين سطور از اين نوشتار اعلام اين واقعيت عبرات آموز است كه ما در طول سال هاي گذشته از همان سال هاي ابتداي دهه 60 كه ستاد انقلاب فرهنگي را به سروش سپرده بوديم، مرتكب غفلتي بزرگ شديم.

كسي را به عنوان مسئول و يا يكي از مسئولين ستاد انقلاب فرهنگي تعيين كرديم كه نماينده تفكري بود كه از غروب حقيقت در غرب نشات مي گرفت. كاسه ليس انديشه كساني چون هنا آرنت يهودي و كارل پوپر صهيوني كه يكي در كتاب خشونت و ديگري در كتاب جامعه باز و دشمنانش زيركانه جاي خدا و انسان را عوض كرده، از انسان خدايي جديد ساخته تا خداي حقيقي را بازيچه خود و آمال مستكبرانه خود سازند.

همين انديشه ها بود كه در ذهن كساني نقش بست كه در دهه 70 ادعاي نخبگي در جامعه كردند و باني ادبياتي شدند كه از دل سياه آن موضوعاتي چون تاريخي پنداشتن دين، قبض و بسط تئوريك شريعت، قيام عاشورا را خشونت و دوره دين مداري را پايان يافته و تفكر خميني را مستحق موزه و اجتهاد در نص را لازمه اداره جامعه و...بر آمد و نسخه سكولاريسم براي ملت دين باور ايران پيچيد.

حقير در يادداشتي كه در مطلع اين نوشتار اشارتي به آن داشتم، آورده بودم آن چه به نام علوم انساني در غرب شكل مي گيرد و ما دانسته و ندانسته در دانشگاههاي خود به خورد دانشجو مي دهيم، بر گرفته است از انديشه ابليسانه اي كه با رنسانس قوانين بر ساخته بشري را جايگزين كتب آسماني و وحياني نمود. تلويحاً گفته بودم اين كه علوم پايه را به جاي الهيات، علوم تجربي و رياضي مي دانند، بر گرفته است از نقشه شوم هيات هاي علمي متشكل از حلقه هاي صهيوني، ماسوني و بهايي. در آن جا از كتاب جامعه باز كارل پوپر سند داده بودم كه عهد انبيا الهي را عهد وحشيت و بربريت مي داند و تنها راه نجات بشر را در دوري او از شريعت و قطع ارتباطش با آسمان و كلام ا... مي پندارد.

اما آن نوشتار و اساساً اين قبيل افكار زير فشار سانسور جريان فرهنگي حاكم اجازه نشر فراگير نمي يافت و همين غفلت بود كه ما را به جايي رسانيد كه پس از 30 سال تازه حواسمان متوجه رو دستي شده است كه از امثال سروش خورده ايم. تازه به خود قبولانده ايم كه روش هاي نرم بيش از سلاح و حمله فيزيكي مي تواند ما را در معرض خطر جدي براندازي قرار دهد.

البته جاي شكرش باقي است چون هر جا جلو ضرر را بگيريم منفعت است.

به عنوان مثال: يك بررسي سطحي و بازبيني سريع در علوم انساني و در آن چه در دانشگاههاي كشور به عنوان متون درسي تدريس مي شود، ما را متوجه اين واقعيت خواهد كرد كه در سال هاي گذشته مار در آستين عرصه فرهنگ پرورده ايم. نمونه اش در قلمرو علوم سياسي! و چند و چون تفكر نسلي كه براي حوزه ديپلماسي تعليم داده و تربيت كرده ايم. اين نسل در شرايطي كه رئيس جمهور در مجامع بين المللي از مديريت جهان و ظرفيت بالاي راه انبياء براي اين مهم سخن مي گويد، خاموش است. بعضاً نه تنها مطلب را باور نمي كند كه ناباوري خود را كه محصول همين آموزه هاي متون غربي است، دستمايه انكار اين حقيقت نيز قرار مي دهد.

خود باختگي كه فارغ التحصيل دانشگاههاي ما در برابر دموكراسي غربي از خود نشان مي دهد، آيا غير از اين است كه آن چه در دانشگاه آموخته، چيزي غير از تابوسازي در قبال انديشه هاي غرب و پيشرفت هاي ظاهري آن نبوده است؟ چرا سفير جمهوري اسلامي كه نماينده نظام است، نبايد بتواند با سري بلند و افتخار ارجحيت احكام خمسه الهي و اوامر قراني در مقابل حكم صادره از يك سامانه مبتني بر اكثريت عددي را با صداي بلند اعلام كرده و از آن دفاع كند. چرا؟

بگذريم... آن چه اين روزها از ضرورت اصلاح متون درسي و تحول اسلامي در قلمرو علوم و خصوصاً علوم انساني به گوش مي رسد، هر چند دير اما امر مباركي است كه اميد است با همت همه كساني كه دغدغه دين دارند بتواند ما را به مدينه طيبه نبوي و جامعه مهدوي برساند.

والسلام. سید حسین طاهری. منبع: http://www.rajanews.com/detail.asp?id=36189

روشنفکرنمایان غربزده وبی هویت، یکی از اصلی ترین موانع جنبش نرم افزاری

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:04:18 GMT

پاسخی به افتراهای آقای سروش

چندی است که از افترانامه جناب سروش ـ نويسنده مقيم آمريکاـ خطاب به مسئولين ارشد نظام مقدس جمهوری اسلامی می گذرد. بحمدالله شتاب حوادث فرهنگی، اجتماعی و سياسی در فرايند حرکت تکاملی انقلاب اسلامی آن چنان زياد است که فرصت چندانی برای بررسی اين قبيل مسائلِ درجة دوم باقی نمی گذارد اما تکليف اقتضاء می کند در اين خصوص هم تأمل کرده و زمانی را هم برای بازخوانی و تفسير اين مسائل اختصاص دهيم.

آقای سروش!

افترانامه تان در لحظه اول، موجب تأسّف و تعجب و حيرت خوانندگانش شد. باور کردنی نبود که مدعي منورالفکری هم چون شما که خود را از پيامبران هدايت (!) در عصر جديد می پنداريد اين قدر از واقعيات جامعه اسلامی به دور باشيد و با شعربافی و تحليل های سطحی بخواهيد به مصاف رويدادهای عميق و پيچيده برويد! از شما که عمری در سايه الطاف جمهوری اسلامی نمک خورده و افکارتان را به گوش هرکسی در اين کشور رسانده ايد، در شگفتيم که الگوی بديع، پيش رفته و تمدن ساز «مردم سالاری دينی» که متکی بر قواعد دينی و مبتنی بر تعامل محبت آميز مردم و حاکميت است را فهم نکرده و تحت تأثير القائات شبه علمی «ماکس وبر» (آن گونه که «حجاريان» در دادگاه اذعان داشت) خيال کرده ايد هر چه که با دموکراسی صوری غربی هم آهنگ نباشد پس استبداد و سلطانيسم است!

گفته ايد: حکومت دينی در حال زوال است و اشعاری هم زمزمه کرده بوديد. آقای سروش! اگر چنين است پس اين همه پيش رفت فرهنگی، علمی و فنی کشور ما در عرصه های هسته ای، پزشکی، هوافضا، علوم دينی، علوم عقلی و ... دليل بر چيست؟ اين همه رابطه محبت آميز و اين همه اميد و ايمان که در جامعه ما موج می زند را می بينيد يا نمی بينيد؟ آيا پيش رفت يک کشور که دوست و دشمن به آن معترف باشند، يعنی زوال آن کشور؟! آيا صدور پيام های سياسی و فرهنگی جمهوری اسلامی ايران به اقصی نقاط جهان از جمله لبنان، فلسطين، آمريکای لاتين، آفريقا و ساير ملت های جهان و پيروزی های مکرّر اين فرهنگ در مقياس جهانی، نشان زوال است يا نشان اقتدار و تثبيت و تکامل انقلاب اسلامی در مسير حقيقی آن؟ آيا اگر چشم اميد ملت های زجرکشيده و ستم ديده از جور نظام های استکباری، به کشور ما و نظام ما باشد به اهدافِ از پيش تعيين شده، نزديک تر نشده ايم؟ آيا اگر همه ابرقدرت های جهان گرد هم آيند و با همه توان به دشمنی با يک نظام حکومتی بپردازند و کاری هم از پيش نبرند و در مواقع متعدد دست نياز به سوی آن دراز کنند به اين معناست که آن نظام حکومتی، اهميتی ندارد و اقتداری و قوتی ندارد و رو به زوال هم هست؟! آقای سروش! متأسفانه افترانامه غيرمنطقی و کينه توزانه شما خواننده را به ياد صدر اسلام می اندازد؛ به ياد حکومت اسلامی آن دوران، که از يک سو، مراد دل مؤمنين و متقين و از ديگرسو، مورد بغض و نفرت منافقان و مشرکان بود. حال باورمان می آيد که چگونه عده ای از فرط نفرت می توانند پيشوايان عدالت و پاکی را در خونشان بغلطانند و آن را جشن بگيرند!

آقای سروش!

عصبانيت کاذب و الکی را کنار بگذاريد و کمی تأمل کرده و سعی کنيد حوصله به خرج داده و از اين گونه حبّ و بغض ها که در شأن مدعيان روش فکری نيست به دور باشيد و با واقعيات جامعه اسلامی و جامعه غربی رابطه برقرار کنيد. می توان با يک نظام، مخالف بود اما انصاف داشت و به حقايق اعتراف کرد؛ عمروعاص را به ياد بياوريد که دشمن اميرمؤمنان (ع) بود ولی با اين حال، در مدح او شعر هم می گفت! مجدداً سعی کنيد دشمنی با قومی، شما را از دايرة عدالت خارج نسازد. شما در افترانامه ای که مالامال از تعابير بی مايه و ضعيف بود از بی اعتماد شدن مردم نسبت به نظام و انقلابشان سخن گفته بوديد. آقای سروش! حضور بی سابقه و رکوردشکنانه و مشتاقانه اقشار مختلف ملت را در انتخابات دهم رياست جمهوری نديديد؟ آيا انگشت سبّابة جوهری شدة چهل ميليون ايرانی در روز بيست و دوم خرداد امسال، شاخص اعتماد ملی نبود؟ آيا رأی بيست و پنج ميليونی مردم به رئيس جمهور ولايی، شاهدی بر عشق مردم به نظام جمهوری اسلامی به شمار نمی رود؟ آيا حضور گسترده مردم در تهران در نماز جمعه بيست و نهم خرداد امسال و نيز نماز جمعه هفته سوم ماه مبارک رمضان که به اذعان خبرگزاری ها از ابتدای انقلاب تاکنون بی سابقه بوده است به معنای بی اعتمادی مردم به نظام خودشان بود؟! آيا حضور ميليونی و دشمن شکنِ مردم مؤمن و انقلابی در روز قدس را شاهد نبوديد؟

جناب سروش!

دوستان و اطرافيانتان شما را پدر روشن فکری دينی می دانستند و شما هم خودتان را معلم دين معرفی می کنيد. آيا به نظر شما معلم دين مردم ما، بايد به جايی پناهنده شود و در کشوری خانه بسازد که مظهر استبداد دمکراتيک در جهان بوده و سابقه طولانی در نفی ارزش های اسلامی و دشمنی با ملت و دل خون کردن آنها دارد؟ آيا مخالفت با مبانی و الگوی رايج در کشور بايد شما را به دست بوسی دشمن بکشاند؟ راستی! چرا قتل فجيع زن محجبه در آلمان را محکوم نکردید؟ چرا جنايات اسرائيل در غزه و ساير جنايت های استبدادمنشانه غرب، شما را به فکر فرو نبرد؟ مگر آمريکا و اسرائيل در طول حيات خود، صدها هزار نفر را در کشورهای مختلف از جمله در فلسطين، عراق، افغانستان، لبنان و ... به گام مرگ نفرستاده اند و با شکنجه و آزار زندانيان در گوانتانامو و ابوغريب و ... روی جنايت کاران تاريخ را سفيد نکرده اند؟ پس چرا شما که خود را مسلمان می ناميد از اين همه ظلم، خاطرتان مکدر نمی شود اما مرگ حدود بيست نفر از هم وطنانمان را، که خون آنها بر دوش اغتشاش گران و طراحان آنها سنگينی می کند، پيراهن عثمان کرده ايد؟ چه شده است که مفسر مثنوی و استاد شعر و ادب، اين چنين هرزه گويی کرده و در آستانه شصت و پنج سالگی، از ادب و اخلاق و معرفت دوری جسته و فحش نامه منتشر می نمايد تا عقده هايش را خالی کند؟ به نظر می رسد وقتی راه منطق بسته شود، بدگويی، بداخلاقی و بدرفتاری آغاز می شود؛ مثل کودکی که توان مقابله ندارد لذا در حين فرار، فحش می دهد و می گريزد! فحش نامه شما پيش از آن که جايگاه انقلاب و نظام را در دل ها تضعيف کند بيانيه ای غيرحرفه ای بود که کلمه کلمه آن، ضعف و انفعال شما را فرياد می زد! آيا شما همان سروش اخلاق پارسايان، تفرج صنع و نهاد ناآرام جهان و ... هستيد؟ آيا شما همان نويسنده فلسفی نويس و ادبی نويس هستيد که اکنون در بی منطقی و بدزبانی دست و پا می زند و اين امر، به يک «مشی» برای او بدل شده است؟ جناب سروش! پرده دری های قبلی تان درباره مراجع بزرگوار و اهانت هایتان به هنرمندان، شعرا و نيز نويسندگان هم سلک خودتان نيز هرگز از ياد و خاطره متفکران و ادب دوستان اين مرز و بوم پاک نخواهد شد! خواهشمنديم از آيات قرآن هم سوءاستفاده نکنيد. قبل از رجوعِ اين چنينی به قرآن بهتر است اعتقادات خود را اصلاح و پاکيزه کنید و آن گاه در اين وادی گام بنهید؛ «لايَمَسُّه الاالمُطهَّرون». در واقع، اگر چنين نکنید، قرآن هم برای شما سودی نخواهد داشت؛ «رُبَّ تالِ القرآن و القرآنُ يَلعَنُه»!

جناب سروش!

شما در انتخابات دهم رياست جمهوری اخير از کانديدای خاصی حمايت کرديد و در ريزش آرای او از چهار ميليون به سيصدهزار، نقش بسزايی داشتيد! در اين انتخابات، ملت فهيم ايران که با انقلاب خود می خواهد راهی نو را به بشر هديه کند نشان داد برای شما و انديشه ها و پسندهايتان ارجی و قربی قائل نيست و همه تلاش های تحریف گرانه، التقاطی و غربی ـ که اکنون در آغوش همين غرب به سر می بريد ـ شکست خورده و هباءاً منثوراً شده است؟ آقای سروش! آيا از اين که در حرکت فرهنگی جامعه مؤثر نيستيد و بختتان برگشته و جامعه به شما اعتنا نمی کند عصبانی و زخم خورده هستيد؟ آيا از مديريت فرهنگی نظام جمهوری اسلامی و جهش های تمدنی اش که تفکرات شما را منزوی نموده و با هوشمندی تمام، توطئه های براندازانه اخير دوستانتان را خنثی کرده و آنها را پلی برای پيش رفت خود قرار داده است غمگين شده ايد و از پس واژه ها تيغ انتقام برکشيده ايد؟ آيا کينه امام راحل (ره)، اين قدر آزارت می دهد که منافقانه می خواهيد از خلف صالح ايشان انتقام بگيريد؟ آيا خيال می کنيد با اين حرف ها، تفکرات شما زنده می شود و مورد توجه ملت قرار می گيرد؟! آيا گمان می بريد که با کارهايی مثل کار برادرِ حاتم طايی، نامتان زنده خواهد شد؟!

هرچند بسيار دير شده است اما برگرد و از همه اقدامات غيردينی و ضدملی و از افتراها و فحاشی هايت به درگاه الهی توبه کن و بکوش که آنها را جبران کنی. ببين که از انحرافات کوچک شروع کردی و به جايی رسيدی که خودت و عصر جديد را بالاتر از پيامبر اعظم (ص) و دين جاويدان اسلام برشمردی! ببين که چگونه از ابزارها و محصولات غربی فراتر رفتی و به روح مدرنيته که اومانيسم، راسيوناليسم و ليبراليزم بود خضوع و سجده نمودی! قبول کن که فلسفه تاريخِ روشنی نداری و تحليل هايت، معطوف به گذشته هاست؛ تو حداکثر می توانی روشن فکر دوره رضاخان باشی و نه بالاتر از آن. پس، با خود خلوت کن و گذشته ات را مرور نما. جرأت اعتراف به شکست های فکری و غيرواقعی و توهم آميز بودن تصورات و پندارهايت را داشته باش. شيشه کبود را از پيش چشمانت کنار بزن! حداقل مثل سعيد حجاريان باش که به اشتباهاتش در تبعيت از تئوری های غربی و ناکارآمدی آنها در جامعه اسلامی اذعان کرد و انحرافاتش را پذيرفت! توبه کن و مطمئن باش خداوند متعال، تواب و بخشنده است و از خطاهای تو هرچه هم عظيم باشد در می گذرد و بر روی آنها قلم عفو می کشد. «اشعث بن قيس» نباش که مورد غضب مؤمنان بود و می خواست در دل دشمنان جايی پيدا کند. «حرّ» باش و برگرد! آغوش ملت مؤمن به روی پشيمانان باز است و به تبعيت از امام مظلومشان در کربلا، بزرگوارانه توبه شما را قبول خواهند کرد!

جناب سروش!

سياست نظام مقدس جمهوری اسلامی همان گونه که مقام معظم رهبری (مدظله) فرمودند «جذب حداکثری و دفع حداقلی» است و لذا بی جهت به دنبال طرد کسی، مادامی که شمشير نکشيده باشد، نيست. برخی متفکران سنتی کشور را ببين که حتی در دربار پهلوی فعاليت داشته اند و مبانی شان با مبانی اسلام سياسی و انقلابی ناسازگار است، اما به دليل فحاش نبودن و فلسفی نوشتن، کتاب هايشان هنوز هم در ايران منتشر شده و مورد بحث و بررسی قرار می گيرد. پس، بدبينی های مفرط و بيمارگونه را کنار بگذار و از دام دشمن دور شو! دشمن «فی سبيل الله» برای شما هزينه نکرده و از شما حمايت نمی کند. به گواهی تاريخ، شما هم برای دشمن، تاريخ مصرف خواهي داشت که با پايان آن دور انداخته می شوي! پس بر گرد و از اشتباهاتت در آستان ملت طلب بخشش نما! ما هر پناهنده به دشمن را يک اسير خودی در دست آنها می دانيم و می خواهيم او را نجات دهيم و به قولی، می خواهيم او را با زور به بهشت ببريم! امام راحل (ره) هم دوست نداشت حتی بنی صدر در دام دشمن باشد و لذا به او گفت که برگردد! تو اگر به جای فحش نامه، نقدهايت بر نظام را به زبان علمی می نوشتی و در اينترنت منتشر می ساختی، مطمئن باش که اکنون ده ها پاسخ علمی دريافت می کردی و کسی با شما کاری نداشت. البته بايد ظرفيتت را بالا ببری و اجازه تفکر را به منتقدانت بدهی و به تعبير رايج، تحمل انديشه مخالف را داشته باشی! نبايد خود را مطلق و غيرقابل نقد بدانی. نبايد به خاطر اين که ديگران فکر تو و پسند تو را ضعيف و غيرمنطقی تشخيص می دهند نسبت به آنها دهان به افترا بگشايی و عقده گشایی کنی! به مخالفانت احترام بگذار. به ويژه به رأی چهل ميليون ايرانی که برخلاف پندار تو رأی دادند احترام بگذار. با نگاه وارونه ات اصرار نداشته باش که القاء کنی در حکومت دينی و جامعه اسلامی مشکل لاينحلّی وجود دارد؛ چون حقيقتاً اين گونه نيست که خيال کرده ای. اگر هم به نظرت می رسد فرهنگ کشور و يا نظام قوانين در کشور، اشکالاتی دارد بايد با صبر و حوصله آنها را تذکر دهی و اگر اکثريت ملت، تذکراتت را نابجا و باطل تشخيص دادند نبايد خشم بورزی و از آنها انتقام بگيری و بيانيه صادر کنی! اين نکته را هم بدان که تو هرگز بيانيه نويس خوبی نيستی و نخواهی بود و نوشته خسته کننده ات، فاقد ادبيات سياسی تأثيرگذار است! کاش حداقل نگاهی به بيانيه های امام راحل (ره) می انداختی و نحوه نوشتن بيانيه را می آموختی. امام (ره) با اين که فقيه، عارف، شاعر، فيلسوف و سياست مدار بود اما با اين حال، اين حريم ها را پاس می داشت و الزامات بيانيه نويسی سياسی را مراعات می کرد؛ لذا بسيار روان، دلنشين و پرنفوذ می نوشت.

آن چه گفتيم از باب وظيفه و خيرخواهی بود و گرنه مجالی برای اين بحث پيدا نمی شد. حرکت جمهوری اسلامی ايران به سمت انجام رسالت های ملی و جهانی اش، آن چنان به تلاش و کوشش دانش آموختگان حوزه و دانشگاه نياز دارد که نمی توانند در اين مسير، فرصتی را هدر دهند. بدانيد ملت ايران منتظر کسی نمی ماند و اگر کسی همراه نشود به خودش آسيب رسانده است و اگر هم کسی خدای ناکرده بخواهد در مقابل سيل عظيم ملت بايستد زير پای ملت، له شده و به زباله دان تاريخ فرستاده خواهد شد!

من آن چه شرط بلاغ است با تو می گويم/ تو خواه پند شنو خواه ملال.والسلام ـ شهريورماه 1388

نگارنده:حسن نوروزی/ منبع: سایت فرهنگستان علوم اسلامی قم و وبلاگ مسئله روش

معرفی کتاب گرانسنگ دیگری از استاد عبدالعلی رضایی

daneshpajooh — Sun, 27 Sep 2009 00:01:47 GMT

کتاب مباحثی پیرامون مدیریت شبکه ای تحقیقات از استاد حجت الاسلام والمسلمین دکتر عبدالعلی رضائی به چاپ رسید. این کتاب در قطع وزیری با ۱۸۷ صفحه به تیراژ ۱۰۰ عدد در انتشارات دفتر فرهنگستان علوم اسلامی(معاونت آموزش) انتشار داخلی گردید.کتاب مدیریت شبکه ای تحقیقات حاصل تلاش حجت الاسلام کتابی می باشد که از مجموع ۱۴ جلسه مباحث حجت الاسلام والمسلمین دکتر رضائی در باب مدیریت شبکه ای تحقیقات گرداوری و تدوین گردیده است. برای تهیه این کتاب به انتشارات دفتر فرهنگستان علوم اسلامی- قم، خيابان ارم، شماره ۱۲۸ مراجعه نمائید.و يا با شماره هاي ذيل تماس حاصل نمائيد. ۷۷۴۳۸۱۱ - ۷۷۳۲۰۲۴ - ۰۲۵۱

مقدمه کتاب را بخوانید:

مديريت شبكه اي تحقيقات نوع تازه اي از فعاليتهاي سازماني در عرصه تحقيقات وپژوهش است كـه هدف نهايي آن بستـر سازي براي توليد اجتماعي علم و اطلاعات با جهت گيـري الهي مي باشد.

فرآيند شبكه اي شدن فعاليتها از جمله تحقيقات موجب قوت بخشيدن نهادهاي غير متمركز وتضعيف سازمانهاي متمركز مي شود .اين تحولات به نوبه خود تقابل ميان سازمانها وتشكيلاتهاي بسته وايستا با نهادهاي مشاركتي وانعطاف پذير را در پي خواهد داشت ، سازمانهاي شبكه اي به تدريج منطق خاص خود را بسط مي دهند وبر ديگر سازمانها وتشكيلاتها برتري خود را اثبات مي كنند.

مديريت شبكه اي با مشخصه هايي كه براي آن برشمرده شد در ساختار وكاركردهاي غالب خود از انعطاف زياد برخوردار است وگسترش پذير وبسط يابنده در عين حال متكي به منطق شبكه است.

در مديريت شبكه اي، مجموعه اي از شبكه ها قرار دارند كه هر شبكه از شماري نقاط واتصال يا گره ، مشابه سلسله اعصاب تشكيل يافته كه اطلاعات در ميان آنها جريان مي يابد وكنترل بر شبكه از طريق آنها اعمال مي شود.

ديناميسم دروني مديريت شبكه اي مستمراً در كار شكل دادن به روابط دروني شبكه است واز اين مسير با پيروي از منطق شبكه دائماً در كار مرز شكني وفراروي از چارچوب موجود واستقرار مفاهيم، ساختارها ومحصولات فراگيرتر خواهد بود. برخـي از جنبه هاي عملكرد منطق شبكه عبارتند از:

معماري ساختارمديريت شبكه اي به گونه اي سيال ، دائمي ولحظه به لحظه در حال تطور وتكامل است ومستمراً اشكال تازه اي را به ظهور مي رساند. در درون شبكه تحقيقات، اطلاعات با سرعت ودر حجـم زياد از نقطه اي به نقطه ديگـر منتقل مي شود ونظارتهـا وكنترلهاي صرفاً كمي، بي اثر مي شوند، نيروي انساني موجود در نظام شبكه اي متناسب با سطح حضور در توليد ، توزيع ومصرف اطلاعات سهم تأثير پيدا مي كنند وقابليتهاي نهفته امكان بروز وظهور مي يابند . استعدادهاي افراد واجد پيوند هاي استراتژيك با شبكه ، فعال مي شوند وبخشهاي كم اهميت وافراد فاقد پيوند از فعاليت باز مي مانند.

وجود نهاد هاي غير متمركز شبكه ائي در كنار ، نهادهاي متمركز كه به نمايندگي از اراده واختيارديگران قدرت، اطلاعات وثروت را در اختيار دارند، از يك سو زمينه ساز پيدايش رقابتي سالم بين اين دو نهاد خواهد شد واز سوي ديگر بدليل قدرت تحرك وكارآرامدي بالاي سازمان شبكه ائي چنان موجب تضعيف سازمانهاي متمركز مي شوند كه تـوانايي پيش بينـي، هـدايت وكنترل اطلاعات را از دست مي دهند لـذا اين رويارويـي مي تواند در تحولات ومسير تبديل از ساختار متمركز بسوي ساختار شبكه اي وغير متمركز بحرانهاي بزرگي را ايجاد كنند به اين ترتيب براي تحقق نظام شبكه اي مي بايد از مدلهائي با شيب مناسب بهره گيري نمود.

بنابراين مديريت شبكه اي تحقيقات پيدايش ساختار نويني را در عرصه ساماندهي تحقيقات بررسي مي كند كه بسته به نوع فرهنگ ها در شكلهاي مختلفي تجلي يافته است .اين ساختار نو حامل يك شيوة جديد در عرصه روابط اجتماعي توليد علم است كه مبتني بر مشاركت كليه نيروهاي انساني بعنوان اصلي ترين سرمايه اجتماعي شكل مي پذيرد . البته توليد علم كه محصول تحقيقات است خود از يك فرآيند پيچيده برخوردار است پس مديريت شبكه اي تحقيقات عبارتند از:

شيوه اي غير متمركز در فضاي تحقيقات است كه مي توان بوسيله اين شيوه تحقيقات را به صورت فرآيندي دركليه مراحل پيدايش، تغييرات وتكامل مديريت نمود. در اين شيوه ارتقاء وتوسعه تحقيقات متكي به ساختار شبكه اي ومديريت مبتني بر ساختار شبكه اي مي باشد. بدين ترتيب ويژگي مهم ساختار شبكه اي امكان حضور ومشاركت بخشيدن همه توانمنديها درعرصه تحقيقات است. با اين شيوه وتكنيك امكان شناسائي تمامي ظرفيتهاي نهفته اجتماعي و بكارگيري آنها براي يك خيزش همگاني و دگرگون سازي تمامي روابط وساختارها و مفاهيم اجتماعي فراهم مي آيد./ عبدالعلی رضائی

منبع: http://www.tamadoneislami.blogfa.com/post-5.aspx

جايگاه علوم انساني در تمدن سازي ديني

daneshpajooh — Mon, 13 Apr 2009 23:36:57 GMT

جزوه ۷: جايگاه علوم انساني در تمدن سازي ديني

مقاله "جايگاه علوم انساني در تمدن سازي ديني" اثر استاد حجه الاسلام دکتر عبدالعلی رضایی در مجله "برداشت اول" متعلق به مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری در شماره ۶و۷ آذر و دی۸۷ به چاپ رسیده است. متن کامل این مقاله را درادامه همین مطلب مشاهده نمائید. امافهرست مطالب مطروحه در مقاله بدین شرح است:

مقدمه

چالش تاريخى در سه حوزه مفاهيم، ساختارها و محصولات

مفاهيم، پايگاه تفاهم اجتماعى‏

علوم، زاييده پيشفرضها و مفاهيم مادى و الهى‏

نقش تمدن در توسعه هوى يا تقوى در انسان و جامعه‏

مدرنيته التقاطى، گذرگاه بين دو مدرنيته الحادى و اسلامى‏

انزواى وحى، لازمه محوريت عقل‏گرايى و حس‏گرايى‏

رابطه عقل‏گرايى و التقاط

نقش عقل‏محورى در تبعيت نقل و عقل از حس و تجربه‏

جايگاه متفاوت علوم انسانى، نظرى و تجربى از منظر اصالت ايمان، عقل و حس‏

متن کامل این مقاله را درادامه همین مطلب مشاهده نمائید.