در بررسي دقيق حوادث و رويدادهايي كه در مقياس جهاني روي ميدهد و با تأمل در سير كلي امور و آرايش سياسي و فرهنگياي كه جهان معاصر به خود گرفته است، به خوبي ميتوان نشانههاي يك رويارويي گسترده و فراگير ما بين جريان رستاخيز معنوي و بيداري اسلامي از يك سو و رويكرد خشن نظامي و سياسي ـ فرهنگي تمدن بورژوايي و استعمارگر غرب مدرن را از سوي ديگر شاهد بود.
اين تقابل و رويارويي گسترده در فرانسه در قالب مخالفت رسمي با حجاب اسلامي دانشآموزان دختر ظاهر ميگردد و در عراق، هيأت مقاومت مردمي در مقابل تجاوز نظامي به خود ميگيرد و در افغانستان و فيليپين و سودان به صورتهاي متنوع ديگر عيان ميشود. در كشور ما بيش از يك دهه است كه اين رويارويي به ويژه صورت يك تقابل گسترده و تمام عيار فرهنگي ـ سياسي به خود گرفته است. تقابلي كه در يك سمت آن طيف رنگارنگي از ايدئولوژيهاي سكولار و اومانيستي و نظام اخلاقيات نسبيانگارانه و آراء كلامي شكمحورانه و رويزيونيستي قرار گرفته است و در سوي ديگر آن مدافعان و مروجان انديشهي اصيل اسلامي و در متن و كانون آن، روحانيت شيعه و حوزهي علميه قم ايستاده است. اين يك حقيقت بزرگ تاريخي است كه روحانيت شيعه در تاريخ هزاروصد سالهي پس از غيبت كبري هميشه مدافع اصلي و به عبارتي يگانه مدافع تفكر اصيل اسلامي در مقابل هجوم انواع رنگارنگ آراء و انديشههاي التقاطي و انحرافي بوده است.
واقعيت اين است كه از زمان تأسيس حوزه ي علميهقم در سال1301 ش توسط مرحوم حائري يزدي، حوزهي علميه قم در بستر تحولات تاريخي و به ويژه از پي تحولات اصلاحياي كه زعيم عاليقدر مرحوم آيتالله بروجردي در ساختار حوزه پديد آورند به يك نيرو و سرمايهي بيبديل در مسير دفاع از ساحت ديانت و ترويج حقيقت اسلام اصيل محمدي(ص) بدل گرديده است. رهبر معظم انقلاب در ديداري كه اخيراً با اعضاي شوراي عالي حوزه علميه قم داشتند، اين حوزه را «سرمايهاي بينظير» خوانند. تعبير معظم له به راستي تعبيري رسا و بسيار دقيق ميباشد.
حوزه علميه قم با پايداري و استمرار حركت در مسير اسلام مبتني بر كتاب و عترت در سالهاي جهنمي خفقان رضاشاهي و نيز با در پيشگيري تعاملي عاقلانه در مسير حفظ اصالت و اركان حوزه و تفكر اسلامي در سالهاي بحرانزدهي پس از شهريور 1320ش و به ويژه با در پيشگيري رويكرد حماسي ـ مبارزاتي در 15 خردادسال 1342ش و پس از آن و به ويژه با بازي كردن نقش محوري و كليدي در هدايت جنبش انقلابي مردمي در سالهاي 1356 و 1357 نشان داد كه به راستي سرمايهاي بيبديل در دفاع از حقانيت و خلوص انديشهي شيعي است.
رهبر انقلاب در ديدار اخيرشان با شوراي عالي حوزه علميه قم، اين حوزه را به مقابلهي علمي با سلطهطلبي مدعيان ليبرال دموكراسي فراخواندند.
واقعيت اين است كه در چشمانداز رويارويي و تقابل فراگير و بسيار گستردهاي كه مابين انديشهي ديني و به خصوص انديشهي اسلامي با جريان فكري مختصر وابسته به غرب مدرن پديد آمده است؛ نظام اسلامي ايران و كليت انديشهي برآمده از انقلاب اسلامي و به ويژه روحانيت شيعه و حوزهي علميه قم نقش محوري و مركزي را بر عهده دارد. رهبر انقلاب در اين ديدار وظيفهي بزرگ حوزه علميه در اهتمام به نهضت نرمافزاري علمي و نظريهپردازي و توليد علم به منظور مقابله با مفهومسازيها و تئوريپردازيهاي نهادها و مراكز فرهنگي و سياسي استكباري را مورد تأكيد قرار دادند.
اگر واقعنگرانه و منصفانه بنگريم به راستي كه هيچ نهاد و سازماني در حد حوزهي علميه قم داراي امكانات بينظير انساني و پشتوانهي عظيم و بيبديل علمي و تئوريك نيست كه بتواند در اين رويارويي بزرگ فرهنگي و سياسي مابين اسلام اصيل و كفر اومانيستي ايفاي نقش نمايد. مجموعهي شرايط سازماني و توان انساني و سطح بالاي علمي و پيشينهي عالي فرهنگي و ميراث گرانقدر معنوياي كه حوزهي علميه بدان تكيه زده است و همچنين فرصت استثنايياي كه انقلاب اسلامي جهت ترويج تفكر اصيل اسلامي در مقابل حوزه و نيروهاي انقلاب گشوده است به طور كلي وظيفه و مسووليت و نقش و همچنين توان حوزه را براي فرماندهي اين جنگ بزرگ غيرنظامي با غرب مدرن استكباري دوچندان كرده است.
نكتهي مهم كه بايد بدان توجه داشت اين است كه امروزه نقش و وظيفهي محوري حوزهي علميه قم در پيشبرد نهضت نرمافزاري علمي و مقابلهي تئوريك با كفر و شرك اومانيستي فقط محدود به مرزهاي جغرافيايي ايران نميباشد و به لطف خداوند حوزهي علميه قم از پتانسيل فوقالعادهاي و توانمنديهاي گستردهاي برخوردار است كه امكان رهبري كل جهان تشيع در مقابل تهاجم فرهنگي ـ سياسي غرب اومانيست را براي اين حوزه فراهم ساخته است.
اهتمام به امر پژوهش و گسترش چشمگير فعاليتهاي تخصصي و توجه به موضوعاتي در گسترهي متنوع مباحث كلامي و فلسفهي غرب و انديشههاي سياسي و مباحث دين پژوهي به راستي چشماندازهاي فوقالعاده گسترده و بسيار خلاقانهاي را پيش روي حوزهي علميه قم گشوده ترسيم نموده است كه ميتواند موجب تعميق و ارتقاء و گسترش كيفي و كمي نقش اين حوزه در امور مربوط به جهان اسلام گردد. البته نكتهي بسيار مهمي كه به موازات اين فرصتها و چشم اندازها ، مهم و قابل تأكيد ميباشد اين است كه حوزه علميه قم بايد در عين اهتمام ورزيدن به گشودن فضاهاي متنوع كلامي و فلسفي و سياسي و… در قلمرو مباحث خود به امر بسيار حساس و مهم حفظ اصالت و خلوص خود از طريق تكيه مداوم و مستمر و عميق[همچون گذشته] بر سنت حسنهي توجه به كتاب و عترت و دنبالهروي از طريق هدايت معصومين(س) همچنان پايبند و متعهد باشد. زيرا همين تأكيد خاص و اهتمام بر بهرهگيري از هدايت معصومين(س) بوده است كه تاكنون اصالت و خلوص اسلامي انديشهي حوزوي را حفظ كرده و پس از اين هم چنين خواهد بود.
منبع:وبلاگ استاد شهریار زرشناس:http://zarshenas.ir/post-45.aspx
