پیشنهاد می کنم این مقاله راهم در همین رابطه بخوانید که به مثابه وصیت نامه دکتر داوری است:
*** توهم توسعه علمی از طریق افزایش تعداد مقالات فهرست ISI
***علم در هوای تجددمآبی به دشواری نفس میکشد
حتما این دو مقاله را از سایت دکتر رضا داوری حتما بخوانید:www.rdavari.com
توسعه علمي يا ازدياد تعداد مقالات؟
يکي از آثار جهاني شدن، همه جايي شدن زبان انگليسي است. در اين جريان جهاني شدن، زبان علم و سياست هم مثل زبان تجارت و جنگ در سراسر روي زمين يک زبان ميشود و چنانکه ميبينيم و ميدانيم اکنون اين زبان، زبان انگليسي است. اين يک ضرورت تاريخي است و بجاي اينکه ما را پريشان سازد بايد بکوشيم درباره آن بينديشيم. اما در جهان توسعه نيافته از اين وضع احياناً بعنوان يک فرصت استقبال ميکنند (بشر همواره با الفاظ خود را فريب ميدادهاست و اين رسم خودفريبي در جهان توسعه نيافته کنوني يک امر شايع و عادي شدهاست).
خيلي خوب است که دانشمندان کشور ما هم مقالاتي در نشريات کشورهاي غربي چاپ کنند اما درست نيست که صرف چاپ چند مقاله را راهبر به مرحله کمال علم بدانيم. من با دانشمندان خوشبيني که فکر ميکنند بايد پي در پي و مدام مقاله به زبان انگليسي بنويسند و آنها را در مجلاتي که مقالاتش فهرست ميشود، چاپ کنند بحثي ندارم.
اما متأسفم که بعضي از آنها وقتي به خلوت هم ميروند، خرسندند و نماز شکر ميخوانند که اهل پژوهشند و گزارش پژوهشهاي خود را بجاي اينکه براي جامعه خود و بزبان مردم کشور خود بنويسند، به زبان انگليسي مينويسند و در مجلات خارجي چاپ ميکنند. اگر هم بپرسي که اين چه کار است ميگويند کار علمي ميکنيم و مقالات خود را در مجلات علمي جهان چاپ ميکنيم تا هم به علم خدمت کردهباشيم و هم در بالابردن رتبه علمي کشورمان در جهان شريک باشيم.... حتما بقیه را در ادامه مطلب ببینید...
ادامه مطلب
